အခုတစ္ေလာ . .

ဘယ္အခ်ိန္ကတည္းက က်ေပ်ာက္သြားခဲ႕ရတာလဲ
အခုထိ ေနာက္တစ္ခါ ျပန္မရခဲ႕
ျမဴလို မီးခိုးလို မိုးတိမ္ေတြလို
ထိေတြ႕ ဖမ္းဆုပ္ႏိုင္ခြင္႕မရွိခဲ႕တာ ႏွစ္အတန္ၾကာ

အျဖစ္ထက္ အပ်က္ေတြကပဲ မ်ားမ်ားလာ
ျမက္ခင္းစိမ္းစိမ္းေတြေပၚ . .
ဖုန္ထူထူလမ္းမေတြေပၚ
မေတာ္တစ္ဆ ရွင္သန္ခြင္႕ရခဲ႕တာကလြဲရင္
စိတ္လိုလက္ရ ဘယ္အေၾကာင္းမွ ျပန္မေျပာခ်င္ေတာ႕

အစားထိုးစရာေတြက အဖုိးအခသိပ္ၾကီးလြန္းတယ္
စိုက္ခဲ႕တဲ႕ သစ္ပင္ေတြဟာလဲ တန္းစီညိႈးေျခာက္ေသဆံုးလို႕
ေလွ်ာက္ေနရတဲ႕ လမ္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလး တစ္ဖက္တစ္ခ်က္စီမွာ
ေခ်ာက္နက္နက္ေတြ စီစီရီရီ ဆီးလို႕ ၾကိဳလို႕

တစ္ေန႕ေန႕မွာေတာ႕ ကၽြန္ေတာ္
စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ခုန္ခ်ျဖစ္ပါလိမ္႕မယ္
အနည္းဆံုး. . . ေပ်ာက္ဆံုးေနခဲ႔တဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းရနံ႕ကို
ေလဟာနယ္ထဲမွာ တဒၤဂ ျပန္ရႏိုင္မယ္
ေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္နဲ႕ . . . .

ဟုတ္ကဲ႕
လြတ္လြတ္လပ္လပ္ နဲ႕ အားရပါးရမရယ္ေမာ မေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ခဲ႕တာ
ႏွစ္အေတာ္ၾကာခဲ႕ျပီဆိုတဲ႕အေၾကာင္း
ေျပာခ်င္တာပါ။

အခုကစလို႕ဘာအေၾကာင္းေၾကာင္႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီကဗ်ာကို ခင္ဗ်ားဆံုးေအာင္ဖတ္ပါ

အခုကစလို႕ ဘယ္နည္းနဲ႕မွ အဆံုးအရႈံးမခံႏိုင္ေတာ႕ဘူး
ခင္ဗ်ားကို

အဲ႕ဒီမ်က္လံုး၀ိုင္း၀ိုင္းေတြက အနီးမႈန္တတ္သလား
ေနာက္တစ္ခုထပ္ေမးမယ္
အဲ႔ဒီမ်က္လံုး၀ိုင္း၀ိုင္းေတြက
အနီးကိုေက်ာ္ျပီး အေ၀းကိုပဲေမွ်ာ္ေနခဲ႔တာလား

ခင္ဗ်ားကို ခ်န္ရစ္ထားခဲ႕တဲ႕ ျမစ္ေတြဆီကမွ
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာငါးေတြ ဖမ္းယူစားသံုးခ်င္ေနတာ
ရူးသြပ္တာမဟုတ္လို႕ ဘာလဲ
အျဖည္႕မခံေတာ႕တဲ႕ ကြပ္လပ္ေတြနဲ႕မွ
ဆက္ျပီးပတ္သတ္ခ်င္ေနတာ
မိုက္မဲတာမဟုတ္လို႕ဘာလဲ

က်ဳပ္က ခင္ဗ်ားထက္အငယ္ဆိုလဲ
ဘာျဖစ္ျဖစ္ေျပာမယ္
က်ဳပ္နဲ႕ ပတ္သက္တာကလြဲလို႕
ခင္ဗ်ားလုပ္သမွ်ဟာ အမွားခ်ည္းပဲ

အခုကစလို႕ ခင္ဗ်ားအတြက္
လူေတာ္မဟုတ္ဘူး က်ဳပ္က လူေပ်ာ္
လူေကာင္းမဟုတ္ဘူး က်ဳပ္က လူေဟာင္း
ရြတ္ရြတ္နဲ႕ ရြဲ႕ရြဲ႕ပဲ
ခင္ဗ်ားကလြဲလို႕ ျမင္ျမင္သမွ်ဟာလဲ တစ္ေစာင္းခ်ည္းပဲ


ဒါဟာ ေဒါသကေန အသြင္ေျပာင္းလာတဲ႕ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ
ခင္ဗ်ားကို ေနာက္ဆံုးဆိုျပမဲ႕သီခ်င္းျဖစ္တယ္
ျငိမ္းခ်မ္ေရးစာခ်ဳပ္ကို ျပင္ဆင္ေရးထားတဲ႕
စစ္ေၾကညာလႊာလဲျဖစ္သလို
ခ်ိန္ကိုက္မိုင္းတစ္လံုးရဲ႕ စကၠန္႕ေရတြက္သံေတြျဖစ္တယ္

ေဟ႕ . . . ခင္ဗ်ားဆိုတဲ႕မမ
အခုကစလို႕ ဖ်ားနာေနတဲ႕က်ဳပ္ႏွလံုးသားကို ကုသဖို႕
ခင္ဗ်ားရင္တံခါးကို ဟထားေပးပါ
က်ဳပ္ခပ္ဖြဖြပဲ၀င္လာခဲ႕မယ္

အမုန္ေထာင္ေခ်ာက္ေတြ တန္းစီဖြက္ထားမလား
လက္လြတ္အဆံုးရံူးမခံႏိုင္တဲ႕ေနာက္ေတာ႕
က်ဳပ္ေသမွာ မေၾကာက္ေတာ႕ဘူး
တစ္ခုေလးပဲ . . .
တစ္ခုေလးပါပဲ


တိုးတိုးရယ္နဲ႕တိတ္တိတ္ေလး
“ခင္ဗ်ားကို သိပ္ ခ်စ္ တာ” လို႕
မေျပာရမွာကိုပဲ စိုးရိမ္္တာ။

မုန္တိုင္းေနာက္ဆက္တြဲ

ေရၾကည္ရာမွာ ျမက္မႏုႏိုင္တဲ႕အေလ်ာက္
ျမက္ႏုရာမွာ ေရမၾကည္ႏိုင္တဲ႕ေနာက္
တစ္ေယာက္ရဲ႕ လုိအပ္မႈက တစ္ေယာက္ကို အက်ိဳးမျပဳတဲ႕အခါ
တစ္ေယာက္ရဲ႕ရူးသြပ္မႈက တစ္ေယာက္အတြက္ အႏုပညာျဖစ္မလာတဲ႕အခါ
ေျခရာေတြကိုယ္စီ သိမ္းရုပ္လို႕
လာလမ္းအတိုင္း တို႕ေတြ ေနာက္ဆုတ္လိုက္ၾကရံု

အလံျဖဴေတြ စံပယ္လိုသြင္သြင္ပြင္႔ျပေနပါလ်က္နဲ႕
သံသယေတြနဲ႕အေမွာင္ခ်ထားတဲ႕ အခန္းဆိုေတာ႕မွ
မ်က္ကန္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ အခ်စ္ကို မင္းျမင္ႏိုင္ပါအံုးမလား
အေျပာခပ္လြယ္လြယ္နဲ႕ပဲ . . . မင္းကစျပီးေမ႕လိုက္ကြယ္

တစ္ကယ္လို႕ေပါ႕ . . .
တစ္ကယ္လို႕ ျဖစ္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ . . .
တစ္ကယ္လို႕ ေနာက္တစ္ခါ ျပန္ဆံုျဖစ္မယ္လို႕ မင္းယူဆခဲ႕ရင္
အမ်ားၾကီးမေတြးပါနဲ႕ အခ်စ္ရယ္

အေသခ်ာဆံုးတရားက
ငါဟာ မင္းအတြက္ ခ်စ္ျခင္းအေပြးေတြအထပ္ထပ္နဲ႕သနပ္ခါး
ငါ႕အေသြးအသားေတြ အပြန္းပဲ႕ခံလို႕
မင္းတစ္ဘ၀လံုး ေမႊးျမေနေစရပါ႕မယ္။

ဆႏၵ

ကဲ . . . ကိုယ္ပိုင္အယူအဆေတြခဏေဘးခ်လို႕
မင္းနဲ႕ငါ႕စိတ္ေတြကို တစ္သားတည္းက်ေအာင္
ထားၾကည္႕လိုက္စို႕ရယ္

လြတ္လပ္စြာကြဲလြဲႏိုင္တာေတြက
ခဏ ခဏ ဆိုေတာ႕လည္း စိတ္ပ်က္စရာ
ဘ၀ဆိုတာၾကီးက ဘယ္လိုပံုစံခြက္ထဲ
ေပ်ာ္၀င္ေနရတဲ႕ အရာလဲ
ေျပာရတာလည္း ေမာတယ္

အနည္းဆံုးေတာ႕ မင္းငါ႕ကိုခ်စ္ေနသလို
ထပ္တူ ငါလဲ မင္းကိုခ်စ္ေန
ရွင္႔ကဗ်ာေတြက ဘာေတြမွန္းမသိဘူးဆိုတာ
ေနာက္မွပဲေျပာေတာ႕ကြယ္

လာခဲ႕ . . . အခ်စ္ရယ္
ကိုယ္ပိုင္အယူအဆေတြ ေဘးခ်လို႕
ခဏပဲျဖစ္ျဖစ္
မင္းနဲ႕ငါ႕စိတ္ေတြကို တစ္သားတည္းက်ေအာင္
ထားၾကည္႕လိုက္ပါစို႕ကြယ္

တစ္ကိုယ္ရည္

စီးက်ေနတဲ႕ မိုးေရစက္ေတြကိုေက်ာ္လို႕
မွန္ျပဴတင္းအျပင္ကို ေမွ်ာ္ေငးမိ္
မ်က္၀န္းက သတိရျခင္းႏွင္းေတြ ေၾကြက်ရံုထက္
ဘာမွ မတတ္ႏိုင္တယ္

မင္းမမွတ္မိလဲ ကိစၥမရွိဘူးရယ္
ကိုယ္႕ဖာသာ
အတိတ္ျမစ္ထဲမွာ ပူေလာင္ကူးခပ္ေနခ်င္မိတာကိုက
နာတာရွည္ ကုမရတဲ႕ေရာဂါ
ငါ႕ကို မလိုအပ္ေတာ႕ဘူးေျပာတဲ႕ေန႕ကလည္း
အခုလိုမ်ိဳး မိုးေတြရြာခဲ႕ေပါ႕

ဟန္ကိုယ္႕ဖို႕ပါကြဲ႕
မင္းမၾကိဳက္တဲ႕ Pink Floyd ရဲ႕
သီခ်င္းေတြ အက်ယ္ၾကီးဖြင္႔လို႕ မလြမ္းဆြတ္ဟန္ေဆာင္
မခံႏိုင္တဲ႕အဆံုး
ကိုင္သူမရွိတဲ႕ ဖုန္းကိုအေၾကာင္းမဲ႕ေခၚ
ဆက္သူမရွိပါပဲ တယ္လီဖုန္းသံကို ေမွ်ာ္ေနမိျပန္တယ္

သို၀ွက္မႈေတြ ခပ္မ်ားမ်ားနဲ႕
ရွင္႕အခ်စ္က တစ္ကယ္႕စိတၱဇပဲ
မျမင္မၾကားရလဲ . . စိတ္ထဲ
သူ႕အရိပ္ကေလးနဲ႕အသံဟာ တစ္ဆူတစ္ညံရွိဆဲ

ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဟာ သူ႕အကိုင္းအခက္နဲ႕သူသာ
ရွင္သန္ေနပါေစေတာ႕ကြယ္
ေဟာ႕ဒီညမွာ . . . .
ဘာအကူအညီမွမပါပဲ ရိုးရုိးေလးအိပ္စက္ပစ္ႏိုင္ဖို႕သာ
ကိုယ္ ေမွ်ာ္လင္႔မိပါတယ္။

ေျပာစရာမက်န္တဲ႕ရုပ္ရွင္

မိုးနဲ႕ေျမကို တိုင္တည္ျပီးသစၥာျပဳပါသတဲ႕
ခ်စ္ဦးစ စံုတြဲေလးဆီက ၾကားရတဲ႕အသံေတြ
သိပ္မၾကာလိုက္ဘူးကြဲ႕
ေနာက္တစ္ေန႕မွာပဲ အကြဲအျပဲဇာတ္လမ္း အစ
ေကာင္ကေလးက ေငြေခၚေတးသြားကို
အသံမွန္ေအာင္ မဆိုတတ္လို႕ေ၀းရတယ္တဲ႕

ကံၾကမၼာရဲ႕ လွန္ဖဲေတြက ဘူပဲက်က်လြန္းလို႕
ျမစ္ထဲခုန္ခ်ေသမယ္တဲ႕
သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ေျပာတယ္
ဟုတ္ပကြယ္ . . .
သူ႕အေတြးဟာ ေနာက္က်လြန္းေလာက္ေအာင္
မေစာဘူး

မတရားစြပ္စြဲခံရတာပါလို႕ တိုင္စရာ
ကၽြန္ေတာ႕မွာ လူၾကီးမင္းမရွိဘူး
ကၽြန္ေတာ္ တို႕ ကုန္းပိုးထားတာက
အသျပာလိုအပ္မႈဆိုတဲ႕ ကင္ဆာေရာဂါလား

ခပ္မ်ားမ်ား ေျပာစရာစကားမရွိတယ္
. . . .
တစ္ကယ္ေတာ႕
ကိုအေငြ႕ေျပာခဲ႕သလို
ရွင္သန္ေနတာကိုက . . . ေသေနခဲ႕ရတာ။

မရည္ရြယ္ေပမဲ႕

အဲ႕သလိုမရည္ရြယ္ေပမဲ႕

အဲ႕သလို ျဖစ္သြားတဲ႕အတြက္ ၀မ္းနည္းပါတယ္

ကိုယ္႕စိတ္ဟာ မိုးတိမ္လိုေရြ႕လ်ားေျပာင္းလဲတတ္ေၾကာင္း

ကိုယ္႕မွ်ားတဲ႕ ေမတၱာမွာ မာယာအနည္းငယ္ ျဖည္႕စြက္ထားခဲ႕ေၾကာင္း

အစကတည္းက မင္းသိေစဖို႕

ေမွ်ာ္လင္႔ခဲ႕တယ္

တစ္ရႈးျဖဴလြလြေတြျမင္တိုင္း ႏႈတ္ခမ္းဆိုးေဆးအခ်ိဳ႕အေၾကာင္း

အမွတ္ရမိတာ မျငင္းလို

ဒဏ္ရာနဲ႕ေသြးစက္ေတြ စက္လက္ယိုေနဆဲပဲလား

တစ္ရံတစ္ခါ

ေတြးမိျခင္းထက္ ကိုယ္လက္ေတြ႕မဆန္ႏိုင္ခဲ႕

သူလို ကိုယ္လိုပဲေပါ႕ ကေလးရယ္

ေခတ္က ေတာင္းဆိုတဲ႕ ကိုယ္႕လိုအပ္မႈေတြထဲမွာ

မင္း မပါေတာ႕ဘူးပဲ မွတ္ယူပါ

ကိုယ္႕ ကို မုန္းပါ စိတ္နာပါ. . .

အဲ႕သလိုမရည္ရြယ္ေပမဲ႕

အဲ႕သလို ျဖစ္သြားတဲ႕အတြက္ အႏူးအညြတ္

ေတာင္း ပန္ ပါ တယ္ တစ္ကယ္